$ DOLAR → Alış: 6,22 / Satış: 6,25
€ EURO → Alış: 7,32 / Satış: 7,35

ÇOK BÜYÜK YALNIZLIKTI ONLARDAN ARTA KALAN

Kurtuluş BAŞTİMAR
Kurtuluş BAŞTİMAR
  • 15.09.2018
  • 97 kez okundu

Bir gece, sabaha karşı seni evinden almaya gelmişlerdi. Kapı çalındığında, sen, hanımın ve çocukların uykudaydınız. Seni almaya gelen polisler evine doğru adım attıkça, özgürlüğün,yarınların ve umutların teker teker terkediyordu evi. Önce umut ayrılmıştı senden. Sonra yarınların. Ve enson da özürlüğün. Mazlumdu gidişleri arkadaş. Yanlarına hiçbirşeyi almadan çekip gittiler. Gittiler, isyanın ve öfkenin kızıl şafakları karşılayacaktı onları. Gittiler, demokrasinin en sert kayalarda dahi açtığı bir ülkeye iltica ettiler. Ve böylelikle arkadaş, kabullendik onların gidişlerini. Çok büyük yalnızlıktı onlardan miras kalan. Aldık büyüttük o yalnızlığı, yüreğimizdeki korkularla sardık sarmaladık. Ve büyüdü onların gidişinden arta kalan yalnızlık. Artık kavuşmaların düşmanı olacak yaşta idi. Ama biz sözümüzü de tuttuk arkadaş, birgün dönecekleri umudunu fikirlerimizde büyüttük. Fikirlerimizi işgal edecek ne bir ordu kurulmuş ne de bir silah icat edilmişti.
Kapı sert bir şekilde dövülerek çalınıyordu. Hepiniz hayretler içerisinde kalmıştınız. ‘’Aç kapıyı polis’’ ikazları kapı dövülmelerine karışıyordu. Hanımını sakinleştirmiştin ilk önce. Yüreği göğsünden çıkacakmış gibi olmuştu. Çocukların korkudan dili tutulmuştu ve odalarından çıkarak, gözlerini açamadan karanlık evin içerisinde duvarlara çarparak yanınıza sokulmuştular. En çok ta sen hissetmiştin korkuyu ancak aile reisi olarak bunu göstermeye hakkın olmadığını düşünmüştün. Hanımını ve çocukları yatak odasına bırakarak hızlıca üzerini giymiştin. Ve kapının arkasına gelip; ‘’ Bir dakika açıyorum’’ demiştin.
Polisler içeri girer girmez, hemen etrafı aramaya başlamışlardı. Içeri gelen dört polis vardı. Üçü salonu aramaya başlamışlardı. Kısa boylu, gözleri japon gözlerine benzeyen, uzun burunlu polis senle konuşmaya başlamıştı;
‘’ Bize zorluk çıkarma, işimizi yapalım’’
‘’ Birşey yaptığım yok memur bey ancak gecenin bu vaktinde ev araması mı olur’’
Uykusuzluktan kan çanağına dönmüş gözlerini iyice aralamıştı polis memuru. Ellerini arkasında birleştirip etrafında bir tur attıktan sonra kulağına fısıldayarak; ‘’ hele evden birşey çıksın ben sana ev aramasını, zamanı gösteririm’’ demişti dişlerini sıkıştırarak. Hükümetin aradığı kitapları köye göndermiştin. Seni tanıyan bilen insanlar yasaklı kitapları yakmanı söylemişlerdi ancak sen kıyamamıştın. Salonda birşey bulamayan polisler, yatak odası için izin istemişlerdi sende çok sert bir üslüpla karşı çıkmıştın. Birşey bulamadan çekip gitmişlerdi. Ancak şaşırmıştın arkadaş hemde çok şaşırmıştın. Herkesi evde yakaladıkları halde alıp götürürken seni neden bırakmışlardı acaba. Geceyi ailenle birlikte geçireceğin için mutluydun ancak yarınlarımız kadar karanlık bir korku gelip konmuştu yüreğinin bir köşesine…

YAZARIN SON YAZILARI
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ

Düşüncenizi Paylaşın

Önceki yazıyı okuyun:
Fatih’te şüpheli-polis kovalamacası

Kapat