Diplomaside "zamanlama" her şeydir derler. Türkiye’nin tam 22 yıl aradan sonra ev sahipliği yaptığı 36. NATO Zirvesi’nin Ankara’da, küresel fay hatlarının bu denli hareketli olduğu bir dönemde gerçekleşmesi tesadüfün ötesinde bir jeopolitik mesaj içeriyor. Cumhurbaşkanlığı Külliyesi ve ATO Kongre Merkezi koridorlarında esen rüzgâr, sadece müttefik liderlerin el sıkışma karelerini değil, önümüzdeki on yılların küresel güvenlik mimarisini de taşıyordu.
Ankara Sonuç Bildirgesi’ne satır aralarından bakıldığında, karşımızda artık sadece kağıt üzerinde "savunma ittifakı" olan bir NATO yok; endüstriyel, teknolojik ve ekonomik olarak dişlerini keskinleştiren bir yapı var.
Zirvenin şüphesiz en somut ve ezber bozan çıktısı, müttefikler arasında imzalanan 50 milyar doları aşkın savunma tedarik anlaşması oldu.
Yıllardır Türkiye’nin ikili ilişkilerde en çok canını yakan "örtülü ambargolar" ve "müttefikler arası ticaret kısıtlamaları" konusunun bildirgede açıkça yer bulması, Ankara’nın masadaki diplomatik başarısıdır. Savunma sanayiinde yerlilik oranını yüzde 80’lerin üzerine çıkaran bir Türkiye, artık sadece bir "kanat ülkesi" değil, İttifak’ın üretim ve teknoloji üssü olduğunu tescilledi. Yapay zekâ modellerinin savunmaya entegrasyonu ve ortak "transatlantik muharebe bulutu" kararı, siber cephenin artık en az konvansiyonel cephe kadar sıcak olacağının kanıtı.
Ukrayna krizi ise Ankara’da en net mali karşılığını buldu: 70 milyar avroluk dev destek paketi. Bu rakam, müttefiklerin cephe gerisinde yorulmaya niyeti olmadığının Rusya’ya verilmiş en net mali ültimatomudur.
Ancak zirvenin perde arkasındaki en stratejik kazanım, ikili diplomatik koridorlarda gizliydi. ABD Başkanı Trump, Almanya Şansölyesi Merz, İngiltere Başbakanı Starmer ve Fransa Cumhurbaşkanı Macron’un Ankara semalarında buluştuğu bu iki gün, Türkiye’ye Doğu Akdeniz’den Hürmüz Boğazı’na uzanan geniş bir coğrafyada "vazgeçilmez arabulucu ve istikrar aktörü" rolünü yeniden teslim etti. Bildirgede Hürmüz Boğazı’ndaki seyrüsefer özgürlüğüne ve bölgesel enerji yollarının güvenliğine yapılan vurgu, Türkiye’nin küresel ticaret hatlarındaki kilit konumunu bir kez daha tescilledi.
Netice-i kelam;
Ankara Zirvesi, Batı dünyasının kendi içindeki çatlakları (özellikle Avrupalı bir NATO inşa etme çabalarını) sıvadığı, Türkiye’nin ise jeopolitik ağırlığını paraya ve teknolojik iş birliğine tahvil ettiği bir dönüm noktası olarak tarihe geçmiştir. Küresel istikrarsızlık çağında Ankara, dünyaya güvenliğin merkez üssünün neresi olduğunu bir kez daha hatırlatmıştır.