Gözyaşı yerine denizlerin suyu akmış olsaydı,
Denizler kururdu!
İnsanın çektiği acıları gökyüzü çekmiş olsaydı
Gökyüzü yırtılıp toprağa düşerdi…
Bir babanın koruyuculuğu kadar güçlü olabilseydi çınar ağaçları,
Babaların karşısında yıkılırdı bütün ağaçlar
Bir annenin sevgisi kadar büyük olsaydı dağlar,
Dağlar büyüklüğünden utanıp annelerin ayaklarına serilirdi…
Bir aşk kadar sıcak olabilseydi güneş,
Her ayrılıkta karanlığa boğulurdu.
Hasretler kadar uzak olabilseydi ufuklar,
Her ayrılığın acısında bir adım yola dönüşürdü ufuklar
Acı insan da,
Hüzün insan da…
Güç insanda…
Bu dünyanın yükü insanda…