“Ders çalışmıyor!” demeden önce kendimize sormamız gereken bir soru var…
Bir akşam düşünün…
Çocuğunuz odasına gidiyor. Masasına oturuyor. Kitabını açıyor. Kalemini eline alıyor. Belki bir saat, belki iki saat odasında kalıyor.
Sonra yanına gidiyorsunuz:
— Ders çalıştın mı?
“Evet.”
Peki sonuç?
Ertesi gün sınavdan beklenenden düşük bir not geliyor.
İşte tam bu noktada çoğu zaman aynı cümleyi kuruyoruz:
“Bu çocuk ders çalışmıyor.”
Peki gerçekten çalışmıyor mu?
Yoksa nasıl çalışacağını mı bilmiyor?
Bu sorunun cevabı, eğitim hayatındaki pek çok şeyi değiştirebilir.
Çünkü ders çalışmak, yalnızca bir masada oturup kitabın başında zaman geçirmek değildir. Bir konuyu öğrenmek, öğrendiğini tekrar etmek, soru çözmek, yanlışlarını fark etmek ve eksiklerini tamamlamak bir bütündür.
Öğrencinin saatlerce ders çalışması, o konuyu gerçekten öğrendiği anlamına gelmez.
Bazen 30 dakikalık doğru bir çalışma, iki saatlik verimsiz bir çalışmadan çok daha değerlidir.
Peki doğru çalışma nasıl olmalı?
Aslında bunun tek bir formülü yok.
Çünkü her öğrencinin öğrenme biçimi, dikkat süresi, güçlü olduğu alanlar ve zorlandığı konular birbirinden farklıdır.
Ancak temel bir düzen oluşturmak mümkündür.
Önce konu öğrenilir.
Sonra kısa bir tekrar yapılır.
Ardından soru çözülür.
Yanlışlar incelenir.
Eksikler belirlenir.
Ve belirli aralıklarla tekrar yapılır.
İşte bu döngü, öğrenmeyi kalıcı hâle getirir.
Burada önemli olan bir başka nokta da yanlışlara bakış açımızdır.
Bir öğrencinin yaptığı her yanlış, başarısızlık değildir.
Aksine yanlışlar bize öğrencinin hangi noktada desteğe ihtiyacı olduğunu gösterir.
Bu nedenle çocuğumuza “Bu soruyu da mı yapamadın?” demek yerine,
“Bu soruda nerede zorlandın?”
diye sormak çok daha yapıcı olabilir.
Velilere küçük bir not…
Çocuklarımızın eğitim hayatında onlara verebileceğimiz en değerli şeylerden biri, sürekli “Ders çalış.” demek değil; çalışmayı öğrenmelerine yardımcı olmaktır.
Onları başka çocuklarla kıyaslamak yerine kendi gelişimlerine bakmak…
Sadece aldıkları nota değil, gösterdikleri çabaya da değer vermek…
Başarısız olduklarında kızmak yerine nerede zorlandıklarını anlamaya çalışmak…
Ve en önemlisi, onlara başarabileceklerine dair güven vermek…
Bunların hepsi akademik başarı kadar önemlidir.
Çünkü bazı öğrenciler daha fazla çalışmaya değil, daha doğru çalışmaya ihtiyaç duyar.
Belki de bugün çocuğumuza,
“Neden ders çalışmıyorsun?”
diye sormak yerine,
“Ders çalışırken sana nasıl yardımcı olabiliriz?”
diye sormanın zamanıdır.
Unutmayalım:
Çocuklarımızın başarısını yalnızca kaç saat çalıştıkları değil, o saatleri nasıl değerlendirdikleri belirler.
Ve bazen bir öğrencinin ihtiyacı olan şey daha fazla baskı değil, doğru bir yol haritasıdır.
Yeni eğitim yılında dileğimiz; çocuklarımızın yalnızca daha çok çalışan değil, öğrenmeyi öğrenen, kendi çalışma düzenini oluşturabilen ve başarısına kendi emeğiyle ulaşabilen bireyler olmasıdır.