Bir gün değil, her gün
ülkelerin kalbi çarpar çocuklarla.
Küçük bir elin içine sığar bazen
en büyük yarınlar.
Bir kahkaha,
duvarları yıkar,
bir soru,
dünyayı yeniden kurar.
Biz unuturuz büyürken
ama çocuklar hatırlatır:
Bir ağacın neden gökyüzüne uzandığını,
bir kuşun neden özgür olduğunu,
ve bir insanın
neden sevmeden yaşayamayacağını.
23 Nisan’da
bir tek bayraklar değil,
umutlar da dalgalanır.
Çünkü her çocuk
yeni bir başlangıçtır aslında,
henüz kırılmamış bir inanç,
henüz kirlenmemiş bir dünya.
Çocukları sevmek,
geleceği sevmektir.
Onlara değer vermek,
yarını incitmemektir.
Bir çocuğun gözlerinde
ülkeler saklıdır,
bir çocuğun kalbinde
insanlık.
Ve biz
ne kadar eğilirsek onların seviyesine,
o kadar yükseliriz aslına bu dünyanın.
Etem Sevik