Çocukluğumuzun Müziği Sustu ; Selçuk Alagöz'e Veda

Bazı sesler vardır, sadece kulağımıza değil, kalbimize dokunur. Bazı ezgiler vardır, sadece bir dönemi değil, bir kuşağın hayallerini, aşklarını, hüzünlerini taşır. İşte Selçuk Alagöz tam da böyle bir isimdi. Şimdi onu yitirirken, sadece bir sanatçıyı değil, aslında çocukluğumuzu, mahalle aralarından yükselen radyo seslerini, soba başında geçen kış akşamlarını, gençliğin ilk heyecanlarını da uğurluyoruz.

1967 yılı… Türkiye'nin altın plaklı günleri… Anadolu pop henüz emeklemekte, Batı'nın gitarlarıyla Doğu'nun udları bir araya gelmeye çalışmakta. İşte tam da o yıllarda, Selçuk Alagöz ve kardeşi Rana Alagöz sahneye çıktı. Onlar7 sadece iki kardeş değildi; aynı zamanda iki yürekti, iki sesin kusursuz uyumuydu. Türk pop müziği henüz kimliğini ararken, onlar çoktan o kimliğin ilk harflerini yazmaya başlamışlardı.

“Bang Bang”in Türkçesini onlardan dinledi bu topraklar… “Sana Neler Edeceğim” derken aslında herkes kendi kalp sızılarını anımsadı. Gitarın tınısı ile bağlamanın ruhu, Selçuk Alagöz’ün düzenlemelerinde buluştu. Sadece müzik değil, bir dönemin yaşam biçimiydi onların sunduğu. Kardeşi Rana Alagöz’ün o duru sesiyle birlikte Selçuk Alagöz’ün besteleri, 60’lı ve 70’li yılların Türkiye’sine umut oldu, aşk oldu, bazen bir isyan, bazen bir teslimiyet oldu.

Ama şimdi, o seslerden biri sustu.

Selçuk Alagöz’ün ardından yazmak kolay değil. Çünkü onun ardından konuşmak, biraz da geçmişimizi anlatmak demek. Sadece bir sanatçının değil, bir dönemin, bir yaşam biçiminin vedası bu. Artık ne zaman bir pikapta o cızırtılı plağın içinden “Yarın çok geç olabilir” yankılansa, gözlerimiz dolacak. Çünkü o sesin sahibine artık sadece hatıralarda ulaşabileceğiz.

Kardeşliği sadece kan bağıyla değil, sahnede de paylaşan Selçuk ve Rana Alagöz, bu toprakların en özel müzik yolculuklarından birini yaşattı bizlere. Onların müziğiyle büyüyen bir nesil, şimdi bir kez daha yetim kaldı.

Ve şimdi hep birlikte fısıldıyoruz içimizden:

“Bir yıldız daha kaydı gökyüzümüzden...”

Ama biliyoruz, bazı yıldızlar hiç sönmez. Selçuk Alagöz, sesinle, notalarınla, anılarınla hep anılarımızda yaşayacaksın.