Bazen yorgunluğunuzun nedeni ne günün yoğunluğu ne iş telaşı ne de uykusuzluk olur. İlginizin, anlayışınızın, enerjinizin, sevginizin, vaktinizin diğerleri tarafından sürekli sizden alınmasıdır yorgunluğunuzun nedeni. Sizi tüketen şeylerin sadece hayat gailesi olduğunu sanırsınız ama sizden öz kaynaklarınız çalındıkça farkında olmadan kendinizi ihmal etmeye başlarsınız.
Kendinizi hiç şu cümleleri kurarken bulduğunuz oldu mu? “Duygularımı hep erteledim.”, “Bazen kendimi kendime dahi yabancı hissediyorum.”, “İyiyim diyorum ama ben de bilmiyorum.” Duygusal hırsızlık, hayatımız boyunca birçoğumuzun sevgi adı altında maruz kaldığı durumlardan biri. Sunduğunuz sevgi büyüdükçe kendinizi ihmal etmeye başlıyorsanız, biri sizden fazlasını alıyor demektir. Kimse cebinize elini sokup paranızı ya da eşyanızı çalmaz ama siz farkında olmadan duygularınızı çalar.
Kimi insanlar sizden sürekli alır. Zamanınızı alır, ilginizi alır, sevginizi alır, desteğinizi alır. Siz onlara bunları kalben ve isteyerek sunarsınız. Aynı hassasiyetle karşı taraftan bunları göremediğiniz halde vermeye devam ettiğinizde ise, bir bakmışsınız coşkunuz, hevesiniz, enerjiniz ve sevginiz siz farkında olmadan yok olup gitmiş.
Beni kimler çaldı?
Diğerlerinin ihtiyaçlarını kendi duygularınızın önüne aldığınızda kendinizden verirsiniz. Hep onların hikâyesini dinlediğinizde, onlarla birlikte üzüldüğünüzde, aynı duyguları yaşadığınızda… Bir noktadan sonra sanki varlık nedeniniz, onların duygusal konforunu sağlamak olur. Sonra bir fark edersiniz; siz hiç dinlenmemişsiniz, hep geçiştirilmişsiniz, sizin sunduklarınızın yarısı size sunulmamış. Duygusal olarak neye tutunduysanız, o sömürülmüş. Bir gün bitene kadar…
Gün gelip kendinizle bağınız kopmaya başladığında ise, “Ben ne hissediyorum?”, “Bu benim isteğim mi?”, “Kırmamaya çalıştıkça ben mi kırıldım?” ve benzeri sorular zihninizde dönüp durur. Bu nedenle, duygusal hırsızlığı tanımak önemlidir. Hırsız olan siz değilsinizdir ama bedel ödeyen sizsinizdir. Sizden çalınan zamanlar, yıpranmış benliğiniz, bir türlü size sıra gelip de paylaşamadığınız duygular… Bunları yaşamamak için kendi sınırlarınızı fark edin. Alma verme dengesini koruyun. Çünkü anlayış, tek taraflı olduğunda sömürüye dönüşür.