Sen gittin ya
Herkes küsmüş sanki bana
Gökyüzü karartmış yüzünü
Uçmaz olmuş gökyüzünde umut kuşlarım
Soğuk şehrimin sensiz sokaklarında
Gücü yok kelimelerin dökülmeye
Yapıştıkça dudaklarıma
Sana susuyorum, soğuk yalnızlığımda
Yılanın başı bu yalnızlık
Savursa da beni beyhude bir ümitle
Acıya soyunuyor ayrılık
Gelmeyeşini dinlemekten zonklayan kafam
Artık çok kalabalık
Yastığıma her başımı koyduğumda
Sızlatır düşler en derin uykularda
Anladım ki
Sandığım kadar geniş
Sandığım kadar büyük değilmiş bu dünya
Sıkıştırdıkça beni darlığında
Batar yüreğime yokluğun acıta acıta
Duysan titreyen kabimin zelzelesini
Korkarsın,ürperirsin
Üşütürsün buz kesmiş bu serinliği
Ve üşüyorum derken bir titremeyle
Hissedersin ne dediğimi
Artık lüzumu yok konuşma,sus
Gözlerimin hüznü öpsün kalbini
Vakitsiz vakitlerde
Secdeye dururken anılar
Avaz avaz bağıran gözlerimden dökülür yaşlar
İçimde Kopan fırtına
Ömrümün baharında baş veren çiçeklerimin dallarını kırıp savursa da
Seni unutmayı unutan aklım ,kalbime hapsetmiş seni sevmeyi
Bu yüzden biliyorum ve hatta eminim
Her yokladıkça kalbini
Hatırlayacaksın bizi
Ve biliyorum
Beynimin en ücra köşelerinde cirit atarken anılarım
Aşk sarhoşluğumda kadeh kadeh imkansızlığını tadacağım
Yoksun ya
Her yoklukta seninle aşk diye bir kez daha çoğalacağım
Gitmekle gitmiş olmuyor insan
Bıraktıklarıyla insanı çoğaltır zaman
O yüzden geçmek bilmez
Ölmez ölmek istedikçe
Bu yüzden yangınlar azar
Gitmekle bitmez anılar
Çerçevesine sıkışmış anılara gark olmuş fotoğraflar
çığlık çığlığa bağırır, yas tutarlar
Sen gittin ya
Yoksun ya
Ayrılığın elleri arasında kalbim
Sıkıştırıp sıkıştırıp parçalar
Oysa,bir gülüşünle bin düşe düşerken
nefes aldığım yerdi bakışların
Boğazıma çöken bu cellat ayrılığın
Canıma göz dikmiş
Ağzımın çeperinde bana kül yuttururken
Gönül hanemi yakıp, yıkıp, viran etmiş
Yoksun ya
Gittin ya
Gidişin içimi çiğneyip geçmiş
Gittin ya o halde unutma
Devranın dönme mecrasında ünü var
Sabrı göğsüne şeddelemişler çok iyi anlar
Bazen öfkeden, bazen vicdandan
Dönerde hesap sorar o devran
O hesap mecrasında ise ayna tutulur ruhuna
Kırdığın aynanın yüzüne her baktığında
Seni on parçaya ayıracağını da unutma.
Gittin ya
Yoksun ya
Kırılmışların tüm mecrasında
Sabrımda ki selamete kavunşacaya dek
yudum yudum imkansızlığını tadacağım
Yoksun ya
Müflis ahvalim toparlanmaya mani sancılar saçmakta
Ve zonkladıkça susmayan şu akıl almaz kafam
Semaya açılan avuçlarımın içinde bir dua
Ey Tanrım beni bana bağışla
Ey Tanrım beni bana bağışla!
Bahar Önen BÜKE