HA YOK OLDUM HA VAR OLDUM

(Canfer BALÇIK; 9 kıta)

Dünya mı benden yoruldu?
Ben mi dünyadan yoruldum?
Bentleri aşıp taşardım
Yokuş aşağı duruldum

‘Bitmez’ sanmışım yaşamı
Yüklenmişim bunca gamı
Kalan serap*mı vaha* mı?
Nerden nereye savruldum?

(Nakarat)
Bacadaki duman gibi
Ateşteki saman gibi
Bütün hayat bir an gibi
Ha yok oldum ha var oldum

Kâh ayandım kâh sırroldum
Kâh şifaydım kâh zehroldum
Kâh sendeleyip de düştüm
Hakk’tan diledim; doğruldum

Dibi delik güğüm gibi
‘Yıllar öncesi’ dün gibi
‘Elde kalanı’ gün gibi
Bilmem ki nasıl soğruldum *?

(Nakarat)
Bacaadaki duman gibi
Ateşteki saman gibi
Bütün hayat bir an gibi
Ha yok oldum ha var oldum

Nice zengin, fakir gördüm
Nice yüce, hakir* gördüm
Ağlarımı kendim ördüm
Kendi özümle yoğruldum

Dün kim vardı, kimler kaldı?
Dün bugünden kimi aldı?
Menzil yakın, efkâr sardı
Hasret korunda kavruldum

(Nakarat)
Bacadaki duman gibi
Ateşteki saman gibi
Bütün hayat bir an gibi
Ha yok oldum ha var oldum

(Canfer BALÇIK; 14.06.2026)

*soğrulmak: bir madde veya enerjinin bir başka madde tarafından emilerek içine alınması, çekilmesi veya yutulması sürecini ifade eder. (Absorbe etmek)
*serap: sıcak havalarda atmosferdeki ışık kırılması nedeniyle çölde veya asfalt yollarda su varmış gibi görünen optik bir doğa olayı (düş, gerçek olmayan)
*hakir: değersiz, aşağı görülen
*vaha: çölde yeşil ve sulak alan