Temiz, parlak bir kış ceketi,
Derisi öyle güzel ki.
Sanki kışın ortasında
Sıcak bir dost gibi.
Bir zaman nereye gitsem
Soğuk inerdi yanıma.
Sokaklar, yollar, şehirler
Ayaz verirdi canıma.
Yollar uzun, akşam erken,
Gölgeler düşerdi yere.
Bir sıcak sözün yeterdi,
Kış çözülürdü bir kere.
Derin gecede parlayan
Temiz bir ışık gibiydin.
Soğuk nereye dokunsa,
Sen içimde bahardın.
Nerede dursam, nereye varsam
Rüzgâr dokunurdu içime.
Ama onu giydiğim anda
Bir sıcaklık dolar içime.
Parlak yüzü ışık saçar,
Karanlık kış gecesine.
Soğuk dünya uzaklaşır
Girdiğinde omzuma yine.
Kış gününde sadık dostum,
Sessiz ama güven verir.
Bir ceket bazen insana
Bir dost kadar sıcak gelir.
ETEM SEVİK
KONUK ŞAİR
Şiir: Kış Ceketi
Tema: Kışın soğuğunda insanı ısıtan kış ceketi ve onun bir dost gibi verdiği sıcaklık
Tür: Lirik