LGS süreci yalnızca bilgi ölçen bir maraton değildir. Aynı zamanda sabrın, disiplinin, sorumluluk almanın ve pes etmeden devam edebilmenin öğretildiği önemli bir yaşam deneyimidir.
Bu süreçte çocuk kadar ebeveyn de sınanır. Çünkü bir yanda çocuğunun başarılı olmasını isteyen bir yürek, diğer yanda ona doğru şekilde rehberlik etme sorumluluğu vardır.
Disiplin, baskı değildir.
Disiplin; her gün aynı saatte masaya oturabilmek, yorulduğunda kısa bir mola verip yeniden devam edebilmek, hedefini unutmadan küçük ama istikrarlı adımlar atabilmektir. Başarı, bir gecede gösterilen büyük çabalardan değil, aylar boyunca sürdürülen küçük ama düzenli emeklerden doğar.
Bu noktada ebeveynin görevi, çocuğun yerine mücadele etmek değil; onun mücadele etmeyi öğrenmesine destek olmaktır. Sürekli sonuçları konuşmak yerine süreci takdir etmek, eksikleri eleştirmek yerine çözümler üretmek ve her denemeyi bir yargılama değil, gelişim fırsatı olarak görmek çok daha değerlidir.
Unutulmamalıdır ki disiplin, korkuyla değil; güvenle gelişir. Çocuk, kendisine inanıldığını hissettiğinde sorumluluk almaya daha istekli olur. Düzenli çalışmanın değerini anladığında ise bunu yalnızca LGS için değil, hayatı boyunca kullanacağı bir alışkanlık hâline getirir.
Sevgili ebeveynler...
Çocuğunuza yalnızca "kaç net yaptın?" diye sormayın. "Bugün hedefini gerçekleştirebildin mi?", "Planına sadık kalabildin mi?", "Bugün dünden neyi daha iyi yaptın?" sorularını da sorun. Çünkü gerçek gelişim, yalnızca sonuçlarda değil; kazanılan alışkanlıklarda saklıdır.
LGS bir gün bitecek. Ancak bu süreçte kazanılan çalışma disiplini, öz denetim, zaman yönetimi ve sorumluluk bilinci, çocuğunuzun hayatı boyunca onun en büyük sermayesi olacaktır.
Başarı, yalnızca iyi bir liseye yerleşmek değildir. Başarı; hedef koyabilen, plan yapabilen, emek vermekten vazgeçmeyen ve zorluklar karşısında yeniden ayağa kalkabilen bir birey yetiştirebilmektir. İşte LGS'nin en değerli kazanımı da tam olarak budur.