Özel gereksinimli bireylerin eğitimi ve rehabilitasyonu, belirli bir yaş aralığıyla sınırlandırılamayacak kadar hayati ve süreklilik gerektiren bir süreçtir. Son günlerde kamuoyuna yansıyan ve 27 yaş üstü özel gereksinimli bireyler için devlet destekli özel eğitim ve rehabilitasyon hizmetlerinin sona erdirilmesini öngören düzenleme ihtimali, toplumun geniş bir kesiminde doğal olarak endişe yaratmıştır.
Özel gereksinimli bireyler için sunulan eğitim ve rehabilitasyon hizmetleri yalnızca akademik ya da fiziksel kazanımlar sağlamaz. Bu hizmetler; bireyin iletişim becerilerini korumasını, günlük yaşam aktivitelerini sürdürebilmesini, toplumsal hayata katılımını ve mümkün olan en bağımsız yaşamı devam ettirebilmesini destekler. Bu nedenle söz konusu hizmetler, geçici değil yaşam boyu devam etmesi gereken bir ihtiyaçtır.
Özellikle ağır zihinsel ve bedensel engeli bulunan bireylerde, kazanılmış becerilerin korunması dahi düzenli destek gerektirir. Rehabilitasyonun kesilmesi, yalnızca bireyin değil, aynı zamanda ailesinin de fiziksel, psikolojik ve ekonomik yükünü artıracaktır. Uzun vadede bu durum, kamunun bakım ve sağlık harcamalarını azaltmak yerine daha da yükseltebilecek sonuçlar doğurabilir.
Aileler için özel eğitim ve rehabilitasyon hizmetleri yalnızca bir destek değil, aynı zamanda bir güvence niteliği taşımaktadır. Bu hizmetlerin sürekliliği; sosyal devlet anlayışının, eşitlik ilkesinin ve insan onuruna saygının doğal bir yansımasıdır. Özel gereksinimli bireylerin yaş aldıkça destekten mahrum bırakılması, toplumsal kapsayıcılık anlayışıyla da bağdaşmamaktadır.
Bu kapsamda yapılacak düzenlemelerin; bireylerin engel türü, engel oranı, sürekli bakım ihtiyacı ve aile koşulları dikkate alınarak çok boyutlu şekilde değerlendirilmesi büyük önem taşımaktadır. Özellikle ağır ve sürekli engeli bulunan bireyler için istisnaların korunması, hem insani hem de toplumsal sorumluluğun bir gereğidir.
Unutulmamalıdır ki özel gereksinimli bireyler için eğitim bir ayrıcalık değil, temel bir haktır. Bu hakkın yaş sınırıyla değil, bireyin ihtiyacıyla tanımlanması; toplum olarak vicdani, sosyal ve ekonomik açıdan daha güçlü bir geleceğin kapısını aralayacaktır.