Boğazımda yutkunamadığım haksızlıkların zehri
İsot kokulu yalnızlığın ciğer dağlayan esintisi
Oysa uykularımın aymazlığında yıldızlar serpilmiş gecenin düş maviliğine
Bense on ikiden sonrası vardiyasında
Düşlerim çemkirir durur akıl tutulmalarıma,
Lakin habire
Rüzgar ters esiyor bu gece
Ve bilirim derman zamanın avuçlarında
Avuturken kendimi arabeks şarkılarda
Yarın denilen vakitlere zırhlar giyiniyorum
Tutulacak işlerin kenarına yapışıp
Ve olmazların olur yanına
Dokunup sinir uçlarıma
kafa tutup parmak sallarken
Cüretkar bir tavırla
Parmak sallarken kafamda bitap düşen mücadeleci kavgalarıma
Ruhumun göçüğünden çıkarıp aşkımın kadavrasını
Fırlatıp attım etimi ısıran gecenin kuyusuna
Namütenahi mavi düşlerin diyeti hatrına
Oynaşa dursun semada yıldızlar ayla
Sigarayı yakıp sigarayla
Zil zurna kafa azgın bir kahırla
Sallayıp durduğum parmak hep havada
son bu son vardiya
Bilinsin ki,rüzgar ters esiyor bu gece
Acıtsa da milyon kere
Milyon kere örselenmiş,yara almış olsada iyi niyetlerim
Yarınlara İntisap ederek kalbimi,kendi göğümün tahtından seslenmekteyim;
Adettendir üç defa
Son olsun
Son olsun
Son olsun
On ikiden sonrası bu son vardiya
Bahar Önen BÜKE
Yazar/ Şair