Bahar Önen BÜKE / Yazar/ Şair
Sebatkar yüreğimle yürürken sevda kaldırımlarında
Aşkın sınavıdır bivefa
Sınav ağır, ağır olmasına da
Nahoş bir ızdarabın müptelasıyım aynı zamanda .
Ucu yakılmış bir mektup gibi yüreğim
Eritip göz bebeklerimin ışığını
Ölümün derinlediği hasretle mühürledim
Yankılanırken gidişinin ayak sesleri
Kilitledim tozlu sırlar sandığıma
Ve sonra
Çığırtkanlık etse de hasret bağrımda
Niyet ettim mahvıma şahitlik eden susma orucuna
Her yumdukça gözlerimi geceye
Düşler çukuruna iter beni, en derinlere
Hayalin perde perde her dokunduğum yerde
Öğretemedim işte unutmayı yüreğime
Gözlerin geçerken içimden
Beti benzi atar mevsimlerin
Kuşların su içtiği sesini çıkılayıp
Ve nakkaş gibi işlerken ruhuma
Acı emziren bir gecede
Niyet ettim mahvıma şahitlik eden susma orucuna
Sevda aç kaldı gözlerine
Sesine aç, gülüşüne aç
Aç kaldı aşk ellerine
Aç kaldı şehrin kaldırımları ayak izine
Çırpınan kuşların kanatları sevince
Gelişin iftar sofrasıdır yüreğime
Şükürler savurup dua dua
Ruhumda tıka basa.
Her andıkça teneşire gelesice ayrılığı
Ve korkmadan harlatıp içimdeki hasret çığlığını
Avazı çıktığınca.
Boyanıp sükutun rengine
Karışıncaya dek nefesin nefesime
Niyet ettim mahvıma şahitlik eden susma orucuna
Gelişin iftar sofrasıdır
ruhuma
Tıka basa