☰
✕

TESPİTLER ( 12 /15 )

O RİSÂLE, SÜLEYMAN EFENDİ HAZRET’LERİNE AİD DEĞİLDİR!,, (6)

Mürşid-i kâmil ve Mükemmil, Medâr Mürşid ve Müceddid, Süleyman Hilmi Silistrevî(K.S.) Efendi Hazret’leri, Dersâm Unvanıyla, hiç bir mevki’ ve makamdan izin almaksızın, Türkiye’nin her yerinde va’az ve nasihat salahiyyetine sahip idi. Cum’a günleri, İstanbul’daki Fatih, Bayezid, Sultanahmed,Yenicami, Süleymaniye ğibi, Selâtîn Cami’i’lerinde, haftaarası günlerde, Esnaf’ın ve kadınların çok bulunduğu, Kasımpaşa Cami’i Kebîr, Küçükpazar’da, Muhteşem Süleymaniye Cami’i’nin gölgesiindeki küçük cami’i’ler, Softahatip, üç Mihrablı, Eminönü, Arpacılar, Kısıklı Abdullahağa cami’i’lerinde, devamlı va’az ederdi.

Bilindiği üzere, Fatih’in Fetih Emaneti vakfiyesi Ayasofya-i Kebîr Cami’i 1932 yılında ta’mir ve bakım gerekçesiyle fi’î’len, 1934 Yılında ise Bakanlar Kurulu Kararıyla hukuken ibadete kapatılmıştı. Süleyman Efendi Hazret’leri bi’lhassa, Selâtîn Cami’i’lerinde Cem-e Gafir( (kalabalık halka) hitaplarında, Zülfikâr’a dokunacakmış, ba’zı makam ve mevki’dekiler alınvcakmış gibi hususları hisaba katmadan hakikatleri haykırırdı. Nitekim, devrin Başbakanı, Adnan Menderes’e ismini de vererek, şöyle demişti.” Menderes,Menderes! Ayasofya’yı ibadete aç, aç ki, hem kendini kurtar, hem de bu Milleti ebedî la’netten kurtar! Sonra Münderes olur gidersin!”

Yıl, 1956, iktidarda Demokrat Parti vardır, Başbakan Adnan Meneders. Cezayir Milleti, Müstevlî= Sömürgeci, Fıransa’ya karşı, Kurtuluş, İstiklal için Millî Mücadele veriyor.Türkiye’de, radyo’lar,- o devirde henüz Televizyon yok,- Cezayir Halk’ından, “ Cezayir’li Isyancılar,” diye bahsediyor.Türkiye’nin Haricî Siyâseti’ne yön veren, Monşer’ler, Birleşmiş Milletler nezdinde, Cezayir aleyhine ve Fıransa lehine konuşmalar yapıyor, rey kullanıyorlardı. Süleyman Efendi Hazret’leri, 18.04.1956 Çarşamba günü öğleden sonra, Sultanahmed, 19.04.1956 Perşembe günü yine öğleden sonra Bayezid Cami’i’nde va’az ediyor. Bu va’az’larında ehemmiyyetine binâ’en,Cezayir Halkı’nın Millî mücadelesinden bahsediyor, Bizim Millî Mücadelemiz ne kadar meşru’ ve mukaddes ise, Cezayir Halkı’nın Müstevlî Fıransa’ya karşı verdiği Millî Mücadele’leri de o kadar meşr’u ve mukaddestir.Cezayir’li Kardeşlerimizin bu mücadelelerinde muvaffak olmaları için du’â edelim,” diyor.Devamla, Benim Süleymaniye Sahn-ı Seman Medresesiinden, Cezayirli Mehmed, adında bir arkadaşım vardı, Bizim Millî Mücâdelemiz sırasında, Cezayir Halkı’nın kendi aralarında topladıkları önemli bir miktardaki yardımı Türkiye’ye getiren, Cezayir Hey’eti’nin arasında bu arkadaşım da vardı. On yıldan fazla bir zaman Cezayir7Lİ Mehmed’ den de herhangi bir haber alamıyorum,” buyurmuştu.

19.04.1956 Perşembe günü akşam saatlerinde, İstanbul Emniyet Müdürlüğü, C. Grubu( Siyâsî Şube) tarafından Emniyete da’vet ediliyor,Nezarete alınıyor, ifadesine başvuruluyor.

Görüldüğü gibi Emr-u bi’l-Ma’ruf, Nehy-i ani’l- münker için, zaman mekân ayırımı yoktur, her zaman,her mekân ve her şartta yerine getirilmesi gereken bir farz-ı ayn’dır.Mürşid ve Müceddid’ler için ise birincil vazife’dir.

Risâle’de, “ Bu zaman Emr-u bi’ma’ruf, Nehy-i ani’l-münker devri değildir, hükûmet icraatı asla tenkid edilmemelidir,” denilerek şer’i Şerife sarahaten muğâyir fikirler savunulmuştur.Tasavvufta hiç bir mahalli bulunmayan, Ahmedü’l-Kürdiyyü’l- HüseynÎ denilen birisi mürşid ve müceddid olarak gösterilmiştir.

Risâle’de bir bütünlük ve insicam bulunmamaktadır; doğrular, yanlışlar, Savab- Hata paçal edilmiştir.Doğrular intihallerdir. Bu Risâle, Aslâ ve Kat’â, Süleyman Efendi Hazret’lerine aid olmadığı gibi, iddia olunduğu gibi, Muhammed İhsan Oğuz’a da aid değildir. Ahmed Kürdî, Hüseynî gibi, Muhammed İhsan Oğuz’un da tasavvufta- tarîkatte mahalli yoktur.