Bahar yeliyle gelirsin bana
Akasya, ıhlamur kokusuyla
Sarıp sarmalarsın eğnimi
Yel gibi okşarsın her yanımı
İğde kokusuyla baharı,
Kendini, yaşamı, coşkuyu
Doldurursun içime
Bitip tükenmeyen, yılmayan
Esintinle ılık, iç ürpertici
Bahçe kıyılarından seslenir hanımeli
Ak sarı, baygın kokusuyla
Uzaktan çağırır hanımca
Eliyle soluk verir cana
Sarar yaşam bulmak için
Yanındaki yaşamı
İçime baygınlık veren
Gül kokusu demeyeceğim
Batar gülü kokladığında dikeni
Acıtır kimi zaman, kanatır derinden
Tinimle eğnim
Yine de
“Ben yârime gül demem
Gülüm ömrü az olur”
Baharla yazla
Girersin gönlüme
Güzle kışla
Çıkıp gidersin yaşamımdan
Gönül denizimde
Kalır dalgaların
Köpük köpük izlerin
Bahar da yaz da
Kış da güz de senin olsun
Bana yeter de artar
Dalgalarınla köpüklerin
