Tükendim ve tükettim artık
İçimde biriken cümleleri
Göçmen bir kuşun kanadına asıp
Saldım sessizliği
Diyarında her çırptıkça kanatlarını
Ruhuna serpilsin bende ki boşluğun derinliği
Gece tarifesinde daha çok yakar acılar
Dert yüklerken her durakta
Misliyle ödetir gün içinde ki ahlar
Düşündükçe hep içine çeken o çıkmaz sokaklar
Gecelerden sor sen beni
Kaybetmenin som demleri
yakar
Ve dağıtır camekanlı ümitleri
Tasarlanmış bir cinayet gibi seni sevmek,
Seni özlemek
Kimsesizler mezarlığında yok olmak gibi.
"Olabilir di " dediğim hiç bir şeyin ne hükmü var, ne mühimi
Ne de artık sayıp sövmenin gereği
Her şeyi öldürdü aşkının ihaneti
Kalbim gözlerinde buz kesti
Hangi açıklama açıklayabilir ki
Aşk artık lekeli, paslı ve kirli
Silgisiz yazgıma
Neşter kesiği gibi işledin ya ihanetini
İçimde ukde kalan herşeyiyle
Bil ki, aşk affetmeyecek seni
Gözlerinden okudum başka anıları
Her sahnenin başrolünde yanılgı
Başka başka maceraların mecrasında
Kalbim gözlerinde buz kesti
Fersude hayat binbir feryat
İhaneti asmak yakışır darağacına
Yoksa kim inandırabilir beni aşka
Yarınlarımın dünü artık başka
Bil ki, ah'ım affetmeyecek seni
Bahar Önen BÜKE
Yazar/ Şair
