Değerli Canlar,
Gazze kanayan yaramız…
Her akşam haberlerde Gazze'de yaşananları izlemek artık insanın yüreğine ağır geliyor. Öyle bir noktaya geldik ki insanın televizyonu açmaya, haberlere bakmaya bile mecali kalmıyor. Çünkü dünyanın gözü önünde bir millet büyük bir insanlık dramıyla karşı karşıya. İnsanlar evlerinden, yurtlarından ediliyor. Çocuklar annesiz, babasız bırakılıyor. Ne zaman, nerede, nasıl bir saldırıyla karşılaşacakları belli olmayan bir hayatın içinde yaşam mücadelesi veriyorlar.
Bir tarafta bütün imkânlarıyla saldırılarını sürdüren İsrail, diğer tarafta vatanını ve yaşam hakkını savunmaya çalışan Gazzeliler…
Görünen o ki İsrail'in hedefi son Gazzeliye kadar bu zulmü sürdürmek, Gazzelilerin kararlılığı ise son nefeslerine kadar topraklarında var olabilmek.
Peki, bütün bunlar yaşanırken verilen sözler ne oldu?
Hatırlayalım…
9 Ekim 2025 tarihinde ABD Başkanı Donald Trump'ın öncülüğünde; ABD, Katar, Türkiye ve Mısır'ın arabuluculuğuyla müzakere edilen 21 maddelik Gazze Barış Planı Şarm el-Şeyh'te imzalandı. Anlaşma 10 Ekim 2025 tarihinde yürürlüğe girdi.
Peki, bu anlaşmanın maddelerinde neler vardı? İmza atan taraflar verdikleri sözleri ne ölçüde yerine getirdi?
Bu maddelerden biri, Gazze'ye her gün 600 yardım tırının girişinin sağlanmasıydı. Ancak sahadaki insani ihtiyaçlar devam ederken bu taahhüdün gereği yeterince yerine getirilemedi. Yine olan, bütün bu acıları yaşayan Gazzeli kardeşlerimize oldu.
Kış mevsiminin gelmesiyle birlikte Gazze'de hayat daha da zorlaştı. Soğuk, yağmur, rüzgâr ve ağırlaşan yaşam koşulları, zaten büyük bir dram yaşayan insanları yeni sıkıntılarla karşı karşıya bıraktı.
Neyse ki yardım kuruluşları var!
Bu kuruluşlar, Gazze halkına ulaşabilmek için büyük gayret gösteriyor. Bölgede bulunan temsilcileri aracılığıyla ihtiyaçları belirliyor, tedarikçilerle görüşüyor ve yardımların doğru yerlere ulaştırılmasını organize ediyorlar.
Bugün Gazze'de en önemli ihtiyaçlardan biri barınma.
Çadırlar, özellikle çocukları soğuktan korumak ve ailelere geçici bir barınma imkânı sağlamak açısından önemli. Ancak çadırların tek başına yeterli olmadığı da ortada. Daha kalıcı, daha dayanıklı barınma alanlarına ihtiyaç var. Briket evler ve konteynerler, ailelerin yeniden bir hayat kurabilmesi için önemli çözümler arasında yer alıyor.
Peki, Gazze'ye ulaşmak gerçekten bu kadar zor mu?
Bir insanın açlığını gidermek, bir çocuğu soğuktan korumak, evsiz kalmış bir aileye başını sokabileceği bir yer sağlamak insanlık görevi değil midir?
Gazze sadece Filistinlilerin meselesi değildir. Gazze, insanlığın vicdan meselesidir.
Bugün orada yaşananlara sessiz kalmak, yarın insanlık adına söyleyecek sözümüzü de azaltacaktır.
Unutmayalım ki bir çocuğun gözyaşı hangi coğrafyada akarsa aksın aynıdır. Bir annenin feryadı hangi dilde yükselirse yükselsin aynıdır.
Gazze'ye ulaşmak imkânsız değil. Yeter ki ulaşmak isteyelim!
Çünkü bazen bir çadır bir aileyi soğuktan korur, bazen bir yardım kolisi bir çocuğun yüzünü güldürür, bazen de uzatılan bir el, insanlığa olan umudu yeniden yeşertir.
Mesele imkân meselesi değil, vicdan meselesidir. Gün Vicdanı sorgulama günüdür