Ömrüm hangi ve kaçıncı durakta olduğumu bilmediğim küçük bir şehirken
Seni ülkem bildim feth edilirken
Ahlarla çevrili duvarlarına çarpa çarpa
Fısıldarken kulağıma imkansızlığı bir fırtına
Kaybolup gittim dar sokaklarında
Değil miydi ki aşk kaybolmaktı bizatihi
Ülkem dedim ağladım
Yağmur yağdı
Sözüm yok ağlayan gökyüzüne
Avcı zalimdi
Tek tek indirdi bulutlarla yarışan ümitlerimi
Sil veda bakışlarını çıkmadan bir fırtına daha
Sil dilimin kenarına yuva yapmış sana dair duaları
Buz kesmiş avuçlarından sil
Eblehçe aldandığım heveslerimin kursağımdaki kuleden acısını
Sil zihnimin sersemliğinden veda bakışını
Yık yıkabilirsen bu mübelağayı
Ülkem dedim ağladım
Yağmur yağdı
Anılar çarşaf çarşaf dökülüyor sokaklara
Geçmiş anıların sürüp hasret şarjörüne
Bir aşık vuruldu
Kalbinin tam orta çatısından
Ecelden emanetken ölüm bedene
Serzenişler içinde
Aşk el sallar morg kapısından
Ey katran karası gecelerin firari uykuları
Nerdesiniz?
Çökerken dirhem dirhem hasret gözlerime Haddini aştı sancılı bir acı
Gelgelelim,gelmediniz
Son bakışın soğukluğu ile buz keserken
Ağır geliyor gözkapaklarım bana
Yüreğinin mendireğinde sallanan aşk
Morg kapısında
Fazla söz söylenecek an değil
Geçmiş anıların sürüp hasret şarjörüne
Aşk vuruldu aşk
Aşk vuruldu
Aşk morg kapısında
Bahar Önen Büke
