ETEM SEVİK
KONUK ŞAİR
Şiir: Güneş İçli Kız
Teması: İyiliğini koruyarak dünyayı güzelleştiren, kalbiyle umut ve ışık yayan bir kızın içsel gücü ve mutluluğu.
Türü: Lirik
GÜNEŞ İÇLİ KIZ
Kızın kalbi iyiydi,
hem de öyle böyle değil;
Bir sabah güneşi gibi
üşümüş omuzlara sessizce konan,
karanlığı incitmeden dağıtan cinstendi.
O kızın kalbi iyiydi,
bir çocuğun avucunda sakladığı
en güzel serçe kadar gerçek,
bir annenin kalbinde taşıdığı
şevkat kadar hafifti.
Gülüşü vardı;
kırık aynalara bile
kendini güzel hissettiren.
Sözleri vardı;
yaralıları sevgisiyle
iyileşmeye ikna eden.
kızın kalbi iyiydi,
iyiliği gösterişsizdi;
bir kapıyı usulca açmak gibi,
kimse görmeden dua etmek gibi,
‘Ben buradayım’ demeden
orada olmak gibi.
Ve dünya bazen hoyrattı,
fırtınası sert, yolları taşlıydı,
ama o, kalbini taş yapmadı.
Çünkü bilirdi,
taşlaşmak kolaydı,
çiçek kalmak cesaret isterdi.
O kızın kalbi iyiydi,
ve iyilik bulaşıcıydı;
birine dokundu mu çoğalır,
birine baktı mı ışır,
birine sarıldı mı,
iki kalp birden hafiflerdi.
Şimdi nereye gitse
ardında küçük baharlar bırakıyor.
Çünkü bazı insanlar
çiçek ekmez toprağa ancak
toprağın kendisi olur.
Ve inan,
o kızın kalbi iyiydi;
dünya bir gün yorulsa bile,
onun içindeki güneş
hep doğmaya niyetliydi.
