BAHAR ÖNEN BÜKE
Gözyaşlarımı zapt edebilmek için
Dudaklarımı ısırdığım geceler acılara akran
Çağlasa da içimde kuduruk bir öfke
Seni düşünen kafamın çakırkeyif hayalleridir belki de
Çaresiz umutlarımı diri tutan
Her şehrin kendi göğünde ne sevdalar barınır
Ne acılar,ne vedalar
Ve ne sitemler şimşekler çaktıran
Kendi göğümün ağlarken kalbi
Yüreğimle aklımın kılıçlar çektiği andır bu sisli tan
Aminlerime karışan dualara sığınırken umutlar
Kırılmış kılıcımın sesi keser sesimi
Çıkarıp üzerimden hanzadeliğimi
Nereye kussam ki bu kuduruk öfkemi?
Göz yaşı ile sıvanmış odalardan tanırım ben matemi
Kirpiklerimin altı ne definler gizli
Şahittir buna kaburgalarımın sargısı ümitlerim
Ben aşkı delirmelerden bilirim
Yalandır,yalan !
Şu susarak özlüyorum dedikleri
Çığlık çığlığa çırpınırken yürek
Hem sağır, hem amâdır asıl duymayan
Uzun ve soluksuz söylenen bir cümledir sükut
Hakikati haykırıp yürekleri şamarlayan
Kahrettim
Seni avutan,oyalayan beni sana unutturan şehrine
Lanet ettim
O kör olasıca ukala kibirine
Çiseler ruhum gözlerime
Özlemin oluk oluk yağarken gecelerime
Bir Ashabı Kehf uykusuyla uyusam diner belki
Aşkın bir mühür gibi vurulmuş yüreğime
Dost edinmedikçe şu uyku gözlerimi
Ve yutkunamadıkça hüzünleri
Aşkın şarabını çok derin tastan içtim
Kadeh kırmayı aşka ihanet bildim !
Bağışla beni yüreğim
Sana da çok eziyet ettim !
Ey benim aşka dikiş tutmayan yüreğim
Bağışla beni
Bir vefasızı yar diye
Sana musallat ettim
Oyy benim dizginleri kaçmış aklım
İnsafa gelsin diye hasret
İçime attıklarımla kavilleşip oynatanım
Ahh ağrıyan ruhumun belası aklım
Gönül makamımda düşlere kurban edip vursan da beni derin kuyularda
Bir kez daha dirilirim aşkın şavkıyla
Delilik bu ya
Düşürüp göğümün göz bebeklerine bekleyişleri
Oturup bir düş daha kurarım sonra.
Ey garip canım bağışla
Aşk diye bir celladı musallat ettim sana !
