Şampiyonlar Ligi, futbolun yalnızca iyi oynayanını değil, eksiklerini gizleyemeyeni de ortaya çıkaran bir sahne. Uzun bir aradan sonra iki temsilcimizle birlikte bu büyük arenadayız. Daha ilk haftada karşımıza iki farklı tablo çıktı. Galatasaray, öne geçtiği maçta oyunun hâkimiyetini kaybederek sahadan ayrılırken, Fenerbahçe ise güçlü Roma karşısında direnç gösterdi. Ancak, gecenin sonunda futbolun dışındaki gelişmelerle de gündeme geldi.

Galatasaray'ın Lizbon'da Sporting karşısında aldığı 3-1'lik yenilgi, skor tabelasından çok daha fazlasını anlatıyor. Henüz 5. dakikada rakibin kendi kalesine attığı golle öne geçen Sarı Kırmızılılar, karşılaşmanın ilk bölümünde istenen görüntüyü verdi. Ne var ki futbol, özellikle de Şampiyonlar Ligi, erken gelen avantajın üzerine yatılabilecek bir oyun değil.

Galatasaray, maçın ilerleyen dakikalarında Sporting'in baskısına cevap veremedi. Beraberlik golünün ardından Portekiz temsilcisi oyunun kontrolünü daha fazla eline aldı ve ikinci yarıdaki üstünlüğünü de skora yansıttı.

Burada üzerinde durulması gereken nokta, üç gol yiyerek kaybetmekten ibaret değil. Öne geçen bir takımın, rakibinin baskısı karşısında oyunun dengesini koruyamaması, Avrupa'nın en üst seviyesinde ciddi bir uyarıdır. Elbette tek maçı baz alarak Galatasaray için karamsar bir tablo çizmek doğru olmaz. Ancak eksikleri görmek için sezonun ilerlemesini beklemeye de gerek yok.

Sarı Kırmızılı takımın daha dirençli, daha dengeli ve özellikle deplasmanlarda oyunun kontrolünü daha uzun süre elinde tutabilen bir kimliğe ihtiyacı var.

Fenerbahçe cephesinde ise başka bir hikâye yazıldı.

18 yıllık Şampiyonlar Ligi hasretinin ardından Kadıköy'de Roma'yı ağırlayan Sarı Lacivertliler, geriye düştüğü maçta oyundan kopmadı. Cristante'nin golüne Archie Brown ile cevap verdi.

Fenerbahçe'nin Roma karşısındaki mücadelesi, bu seviyede yalnızca figüran olmayacağını göstermesi bakımından önemliydi. Fakat gecenin sonunda 1-1'lik skorun önüne geçen başka bir gelişme vardı.

İsmail Kartal'ın maç sonrası istifa açıklaması ve Başkan Aziz Yıldırım'ın bu istifayı kabul etmemesi, Fenerbahçe gündemini bir anda değiştirdi. Teknik direktöre tribünden şişe atılması ise ayrıca üzerinde durulması gereken bir konu.

Eleştiri, futbolun vazgeçilmezidir. Taraftarın takımından hesap sorması, kötü oyuna tepki göstermesi anlaşılabilir. Ancak fiziksel saldırı, hangi gerekçeyle olursa olsun kabul edilemez. Bir teknik direktöre şişe atmak, eleştiri hakkının değil, asgari ve de insani saygı sınırlarının aşılmasının göstergesidir.

Futbolun içinde kalması gereken tartışmaların, tribün baskısıyla başka bir boyuta taşınması kimseye fayda sağlamaz. Hele ki Avrupa'nın en büyük sahnesinde mücadele eden bir takımın, enerjisini saha dışı gerilimlere harcaması da hiç doğru değil tabi ki.

Önümüzde uzun bir Avrupa maratonu var. Galatasaray'ın Lizbon'da aldığı dersleri, Fenerbahçe'nin Roma karşısındaki direncini doğru okumak gerekiyor. Çünkü Şampiyonlar Ligi'nde her maç yalnızca puan kazandırmaz; aynı zamanda takımların gerçek fotoğrafını da çeker.

İki temsilcimizin de bu aynaya bakıp eksiklerini görmesini, güçlerini artırmasını ve ülke futboluna yakışan mücadeleyi sürdürmesini diliyorum.

Avrupa'da yol uzun, sınav çetin. Ama bu sahnede kalıcı olmak isteyen herkes için mesaj belli: Sadece sahneye çıkmak yetmez, o sahnede ayakta kalmayı da bilmek gerekir.

Hoşçakalın.