Seher vaktinde girdim, gülistan bahçesine
Binbir hüzün çökmüştü, gönlümün köşesine.
Ne bülbül ötüyordu, ne güller gülüyordu,
Sanki hazan mevsimi, gül bahçem soluyordu.
Vardım o güle sordum: Neden sararmış yüzün
Dökülmüş yaprakların, sarmış her yanın hüzün?
Hıçkırıklar başladı, o sarsılan dağından,
Titredi ince bir ses, gonca gül dudağından.
Koştum hemen bülbüle, konmuştu kuru dala,
Gözleri yaş doluydu, kurumamıştı hâlâ.
Söyle dertli bülbülüm, meramın ne bilelim
Derinden bir âh çekti: Güle varmıyor elim.
Uzatınca elimi, titredi sol kanadı
Feryadı yükselince, ruhum sesi tanıdı.
Anladım ki bu ahvâl, ne gülün ne bülbülün,
Bu yangın yüreğimde, hârı sönmeyen külün.
Sordum lale sümbüle: Derman yok mu bu derde?
Başlarını eğdiler, puslu gözleri yerde.
Nergis mağrurca baktı, dedi: Sorma boşuna,
Bize bahçevan gerek, varıp sırrı sor ona.
Baktım bizim bahçevan, oturmuş tam dört köşe,
Ne dünya umurunda, ne bahar ne de neşe.
Dedim: Güller soluyor, bülbüller kan ağlıyor,
Yaşla doldu gözleri, yürekleri dağlıyor.
Çıktım sordum kapıda, bekleyen o kullara,
Dedim: Bir çare yok mu, bu gariban hâllere?
Kaşlarını çattılar, çok sertti bakışları,
Bir adım daha atsam, çıkardım yokuşları.
Kaçtım ordan ürkerek, döndüm kendi bahçeme,
Sesim boş yankılandı, sığındım ben içime.
Anladım ki gülistan, ne bahçede ne yerde,
Gizli bir âlemmiş bu, insandaki kaderde.
Akşam çökerken vardım, yine hazin bahçeye,
Güller hâlâ mahzundu, bülbül düşmüş geceye.
Umut bekleme sakın, bahçenden bahçevana
Fermanı gökte ara, dedi iç sesim bana.
Gülistanın sahibi, görünmez o gözlere,
Bahar vakti gelince, indirir gül yüzlere.
Anladım bu devayı, arayışım boşuna
Kapılar, bahçevanlar, şifa olmaz döşüne.
Ne gülün ne bülbülün, aşk dolanmaz diline
Sevdiren olmaz ise, vuslat olmaz biline.
Eyvah dedim içimden, vakit geçmeden uyan,
Aşksız kalırsa sinen, gülistan olur ziyan.
Muhabbet inmez ise, Yaradan nefesiyle,
Gül de solar bülbül de, yanar durur sesiyle.
O vakit ne hazandır, ne bahardır gülistan
Sessiz bir mabet olur, içindeki kabristan.
Kilisli Zehra yazdı, bu gizemi bilene
Gülistan dirilirmiş, Hakk yolunu bulana.
F. Zehra ERASLAN
