Ne büyük mutluluktu sevgili Attila İlhan’la tanışmak, sohbet edebilmek…
Aramızdan ayrılmadan kısa bir süre önce onunla sohbet edebilme şansım olmuştu. Sohbetimiz sonrasında 'Sizinle uygun bir zamanınız olduğunda röportaj yapmak istiyorum' dedim.
Ne yalan söyleyeyim, tabii ki şimdiye kadar röportaj teklif ettiğim onca kişiden sonra ilk kez Attila İlhan’dan ‘Hayır’ cevabını bekleyerek... ‘Attila İlhan, hem yoğun olduğu için, hem de adı bile bilinmeyen bir gazeteci adayıyla röportaj yapmaz’ düşüncesiyle... Ama o, 'Tabii ki yaparız, önümüzdeki haftalarda benimle bağlantı kurun' diyerek beni hem çok şaşırtmış hem de çok sevindirmişti.
Şiiri ondan öğrendik, okul yıllarında ve sonrasındaki sevdalandığımız zamanlarda. Sevdiğimize, onun yüzüne bakarak, yüzüne bakıp da söyleyemediğimizde ise odamızda duvarlara haykırıp, bu haykırışın yankılanıp, kalbimize geri çarpışını hissederek “BEN SANA MECBURUM BİLEMEZSİN, ADINI MIH GİBİ AKLIMDA TUTUYORUM” dedik, onun dizeleriyle.
Ayrıldığımızda, ayrılıklar yaşadığımızda sevdamızın zor da olsa bittiğini sandık ama 'AYRILIĞIN DA SEVDAYA DAHİL' olduğunu yine onunla...
Ayrılıklar sonrasında hüznün bizi esir aldığını, ‘ELDE HÜZNÜN VAROLDUĞUNU’ yine ondan öğrendik. ‘NE KADINLAR / ERKEKLER SEVDİĞİMİZİ’ ama onları bulduğumuzu sandığımızda aslında onların olmadığını yine onun dizelerini okurken anladık.
Paris’in cafelerini, sevdiğimizin ‘VURUP DA KANIMIZA GİRDİĞİNİ’ acı çektiğimiz anlarda buna ‘İTİRAZIMIZIN OLDUĞUNU’ sevdiğimizin ‘FELAKETİMİZ OLDUĞUNU, AĞLADIĞIMIZI’ da yine Attila İlhan’dan...
Şiirleri, romanları, yazıları ve konuşmalarıyla; aşk dışında birçok konuyu ve hayatın her rengini geniş bir perspektifle bizlere sunan renkli bir kişilikti o.
Her rengini sunarken, yaşamın içindeki tüm olguları o kadar iyi anlatır ve hissettirirdi ki bize...
Hayatı yaşardık, yaşadık onun dizelerinde, anlattığı her duyguyu iliklerimize işlediğini bilerek adeta.
“An Gelir” adlı şiirinin son dizesinde de dediği gibi “AN GELİR VE ATTİLA İLHAN ÖLÜR”
Beklemediğimiz bir an geldi ve 10 Ekim 2005'te, Attila İlhan aramızdan ayrıldı.
Gitti, yine yalnız bir dünyaya…
Kalbimize, aklımıza şiirlerini ve adını mıhlayarak.
Ve de…
Kalbimizin kıyısına ‘bir anda, özellikle de beklenmedik bir anda, her şeyin olabileceğini anlatan son ama her zamanki gibi yazdığı, yine aklımıza mıhladığı GERÇEK dizesini bırakarak!
* 10 Ekim 2005'te aramızdan ayrılan Attila İlhan'ın yıldönümünde; sevgiyle, şiirle ve saygıyla…
