İnsanı ayakta tutan her zaman umut olsa gerek. Hayatının yolunda gideceğine dair umutları olmasa insanın ya da dünyanın daha iyi bir yer olabileceğine dair umutları olmasa yaşayamaz insanlar.
Umudun bittiği yerde ot bile bitmez sanırım. Çünkü hiçbir şey için çabası olmaz insanın. Nefes vermek bile bir sonraki nefesi alabilmek için bir umuttur.
Umudu bitenin her şeyi bitmiş demektir. İnsanın içinde yeşeren ve ilerlemesini sağlayan tek şeydir. Geleceğe daha olumlu bakmanın ve hayat yolunu istediği gibi bitireceğine dair daha güvenli hissedilir.
İnsan bir amacı bir hedefi ve bir umudu olmazsa yeterli olan enerjiyi de bulamaz içinde. Dahası bu enerji için bir nedeni de olmaz. Kısır bir döngüde kaybolur gider kişi de.
Hayata ve geleceğe inanmak bir ihtiyaçtır aslında. En azından hem hayattan zevk alabilmek için hem de yaşama sebebi bulabilmek için.
İnsanın elinde hiçbir şey yoksa bile inancı olmalı. Zaten inanmak da umudu besler. Kimse gelecek için garanti veremez ama hiç kimse bunun hayalini de kurma diyemez. Hayalleriniz dokunulmaz olmalı.
İçinizde her zaman filizlenmek üzere bir hayal olmalı. En azından bir bağ olmalı sizin duruşunuzu ve çabanızı belirleyebilecek bir hayal her zaman içinizde taşımanız gereken bir nişan gibi olmalı.
İnsanın hayali, gelecek planı ve umudu olmadan insanlar varlığını sorgulamalı.
Her zaman hedefe varma çalışan denekler gibi hissediyor insan, durmadan çabalayınca ama çabasız da hiçbir hayal gerçek olmaz. Nitekim gerçekleşmeyecek bir umudun peşinde de kimse koşmaz.
Hayat aslında ‘Bir Umut’…