Efendim bir varmış bir yokmuş diye başlar masallar ama anlatacağım şey masaldan çok bir rivayettir…

Vaktiyle Korykos kralı, bir çocuğunun olması için sürekli dua edermiş. Sonunda dileği kabul olmuş ve bir kızı olmuş. Kız büyüdükçe çok güzelleşmiş. Ününü duyan krallar, prensler üşüşmüşler-ee hem zengin hem çok güzel- herkes onunla evlenmek istemiş. Kral bir gün tabir yerindeyse… kaşınmış. Bir kahini saraya davet etmiş. Kahin, kralın güzeller güzeli kızını görünce birden irkilmiş. Kral ne olduğunu sorarak adamı zorlamış. Kahin; “Kızınızı bir yılan sokacak ve ölecek. Bu yazgıyı kimse bozamayacak ve engel olamayacaksınız”

Kral dehşete kapılmış ve Korykos Kalesi'nin karşısında kıyıya yakın küçük bir adacığa bir kale yaptırmış. Yanına hizmetçiler de vererek kızını bu kaleye kapatmış. Kızın canı ( çekmez olaymış) bir gün üzüm isteyince, saraydan gönderilen sepet içinde bulunan bir yılan çıkarak onu sokmuş ve kız da kısa bir süre sonra ölmüş. Şimdi ecelden kaçılmaz deyin. Korkunca başa gelir deyin. Ancak ben bir Mersinli olarak bu hikayeyle büyüdüm. Korykos Kalesi ve Kız Kalesi birbirine bakar bizde onlara bakar dururuz. Akdeniz’in turkuaz dalgaları bu iki noktada dövünüp durur. Defalarca buraya geldiğim halde her seferinde Korykos Antik Kenti ve bu kaleyi içinde barındıran adacığın acı yazgısını hissederek hep hüzünlenirim. Bu tip anlatılar, gördüğümüz antik kentleri hafızamıza kazımak için idealdir. Mistisizm beni hep yenilemiştir, rivayet ise geçmişin izlerinden bir anı yakalamama vesile olur, mekanları hikayesiyle özdeşleştiririm. Nedense insanları hüzünlü hikayeleri daha çok etkiler ve akıllarda kalıcılık getirir..

Evet

İşte yolum yine güneşli bir ekim ayında buraya tekrar düştü. Sonbahara direnen bir belde benim gibi doğa manyağı yerli yabancı turistler ve sadece denizde kafaları görünen üç beş dedektörleriyle altın bulma umudu taşıyan umut tacirleri… (Onlar bunu ciddi ciddi meslek edinmiş tüm gün sözüm meclisten dışarı tepetaklak duran kazlar gibi başlarını suda geçiriyorlar)

Yıllar önce burada bu antik kent ve Kız Kalesi’nden başka hiçbir yapı yoktu ve biz burada çadır kurar o canım maviliğin tadını çıkarırdık. Kıyıda gördüğüm kıpkırmızı deniz yıldızı ise anılarımın ilk sırasına zaten o sıralarda oturmuş. Herkesin görebileceği bir şey değil tabii. Denizin içinde kırmızı bir deniz yıldızı… Şanslıyım.

Efendim Kız Kalesi Mersin’in Erdemli ilçesinde, adını da verdiği mahalle sahilindeki küçük bir adacığın üzerinde kurulmuştur. Adanın toplam alanı yaklaşık 15.000 m2 olup, kale bu alanın çoğunu kaplar. Kıyıya uzaklığı yaklaşık 600 metredir. Burada bulunan bir yazıttan anlaşıldığı üzere, 1199 yılında I. Leon tarafından yaptırılmıştır. Günümüzde kentin en bilinen yapısıdır. (Ancak bilindiği üzere Akdeniz bölgesi ve özellikle Mersin, köklü tarihi, kaleleri, antik kentleri ve doğal güzellikleriyle öne çıkan zengin bir turizm rotasıdır)

Kız Kalesi Mersin’in 80 km. güneybatısında, Kızkalesi Mahallesinde yer almaktadır. Herodotos’a göre kent, Korykos (Gorgos) adında Kıbrıslı bir prens tarafından kurulmuştur.

Kuzeydoğudan güneybatıya değin limanı da kapsayan, doğuda Elaiussa- Sebaste’ye, batıda Cennet-Cehenneme kadar uzanan bu yerleşimle ilgili en erken bilgiler Hellenistik Dönem’e aittir. Ören yeri içerisindeki kalıntılar:

Kara Kalesi, Liman, Nekropol Alanı, Sur kalıntıları, Kiliseler, Diğer yapı kalıntılarıdır.

Strabon’a göre ( MÖ 64 - MS 24 Yunanlı tarihçi, coğrafyacı ve filozof) ada antik çağda korsanlar tarafından kullanılmış. Ancak muhtemelen Birinci Haçlı Seferi sonrasında Bizans İmparatoru I. Aleksios tarafından yaptırılmış. 13. yüzyılda Ermeni Kral I. Levon ve Kilikya Ermani Krallığı’nın Kilikya Ermeni Krallığı'nın en az bir müteakip hükümdarı tarafından kapsamlı bir şekilde yeniden inşa edilmiş. 1982 ve 1987'de yapılan arkeolojik araştırmalar, orijinal Bizans planının, karakteristik kare kuleleriyle esas olarak güneyde hayatta kaldığını ortaya çıkarmış. Ermeniler, kalenin kuzey ve batı taraflarını kendilerine özgü rustik kesme taş işçiliği (geç antik kentten devşirme değil) ve yuvarlak kulelerle yeniden inşa etmişler. Ayrıca mevcut yapının çoğuna yeni kaplama taşı koymuşlar. İki Ermeni yazıtında bu bölgenin Kral I. Levon (1206) ve Kral I. Hethum (1251) tarafından yeniden inşa edildiğinden söz edildiği bildirilmekte. Ermeniler ayrıca kalenin içine beşik tonozlu bir şapel inşa etmişler.

Ada bir zamanlar ana kara kalesi olan Korykos Kalesi’ne (Ermeniler bu adı vermiş) bir mendirekle bağlıymış. 14. yüzyılda Kilikya Krallığı çöküşün eşiğindeyken ve 1360 yılında I.Peter (Kıbrıs Kralı) halkının isteği üzerine adayı ele geçirmiş. Kale, 1448'de Anadolu Beyliği olan Karamanoğulları tarafından ele geçirilmiş. Adayı daha sonra 1471 yılında Osmanlı İmparatorluğu’nun Sadrazamı Gedik Ahmet tarafından alınmış.

Son yıllarda restore edilen Kızkalesi, sekiz kuleyle korunmuştur. Kalenin dış çevre uzunluğu 192 metredir. Güney ve batı duvarları birbirine diktir. Kuzey ve doğu cepheleri kavisli surlarla çevrilidir.

Ana kapı kuzey tarafındadır ve batı tarafında küçük bir kapı ve bir galeri vardır. Her biri benzersiz bir şekle sahip 8 burç vardır. Günümüzde turistler adayı teknelerle kolayca ziyaret edebilirler.