Bir anonim özdeyiş der ki:
“Bir kartalı gagalamaya cesaret eden tek kuş kargadır.”

Ne kadar sade ama ne kadar derin bir söz…
Çünkü bugün öyle bir çağda yaşıyoruz ki; kartallar sessizliğe çekilmiş, kargalar ise gürültüyle gökyüzünü sahiplenmiş durumda.

Kartallar, her zaman yükseğe uçanlardır; sessizdirler, gösterişsizdirler, işlerini yaparlar.
Kargalar ise bağırır, dikkat çeker, ortalığı karıştırır.
Ama ne yazık ki bu düzen, çoğu zaman kargaların lehine işler.
Liyakat değil, sesin yüksekliği belirliyor değeri.
Karakter değil, çıkar ilişkileri belirliyor kim yükselecek, kim düşecek.

Kartallar yükseklerde uçtukça sessizleşir. Çünkü gerçek güç, gösteriden hoşlanmaz.
Gerçek bilgelik, alkışa ihtiyaç duymaz.
Ama ne yazık ki bu çağ, sessizleri değil, bağıranları ödüllendiriyor.
Artık kimse kartalın yüksekliğine bakmıyor; herkes karganın sesiyle meşgul.

Oysa kartalın sessizliği bir korkaklık değil, bir asalettir.
Kartal, kargayla kavga etmez; sadece daha yükseğe çıkar.
Çünkü bilir ki, her çırpınışına bir anlam yüklemeyen, her kelimesini tartan biri için en iyi cevap, sessizliğin asaletiyle uzaklaşmaktır.

Toplum da böyle değil mi?
İşini dürüstçe yapan, liyakatla çalışan, emeğini ortaya koyan insanlar
birer kartal gibi kenara çekiliyor artık.
Onların yerine kargalar, çok konuşanlar, bağıranlar, gösteri yapanlar konuyor.
Ama unutulan bir gerçek var:
Karga ne kadar öterse ötsün, hiçbir zaman kartal olamaz.

Ömer Hayyam’ın bir sözü gelir aklıma:
“Yükseğe çıkanın dostu az olur.”
Evet, kartal yalnızdır. Çünkü yükseklik yalnızlık getirir.
Ama o yalnızlık, bir zayıflık değil, bir özgürlüktür.
Kartal, rüzgârla konuşur; karga ise kalabalıkla.

Bugün liyakat yerini kayırmaya bıraktı, karakter yerini korkuya,
erdem yerini gösterişe…
Ama yine de, bu gürültülü gökyüzünün bir yerinde hâlâ birkaç kartal var.
Sessizce süzülüyorlar;
yükseklerde, görünmeden, gösterişsizce.
Çünkü bilirler ki, gerçek güç görünmekte değil, yukarıda kalmakta.

Kargalar sürüyle yaşar, kartal tek başına.
Ama tarih, hiçbir zaman sürülerin adını yazmaz,
her zaman o tek, güçlü, sessiz figürü yazar.

O yüzden, eğer bir gün kargalar seni gagalamaya çalışırsa,
bil ki, sen bir kartalsın.
Onların gürültüsünden değil,
senin sessizliğinden korkuyorlar.
Ve unutma:
Kargaların hüküm sürdüğü bir dünyada
en asil intikam, sessizce yükselebilmektir.