Şiir: Işığa Bakan Eller
Tema: Şefkat, içsel güç, umut ve iyimserlikle hayata tutunmak.
Tür: Lirik
IŞIĞA BAKAN ELLER
Şefkatle bak kendine, yorulmuşsa da gözlerin,
Bir yara taşıyorsa sessizce dizlerin.
Her düşüş, toprağın sana açtığı bir kapı,
Karanlıkta bile büyür kalbinin ışığı.
Bir el uzat dünyaya, önce kendi elinden,
İyilik filizlenir en derin sessizlikten.
Gücün, sesini yükseltmek değildir her zaman,
Bazen susup dayanmak, yeniden doğmaktır zaman.
Fırtınaya rağmen dik dur, köklerinle sarıl,
Kırılan dallarından yeni baharlar çıkarıl.
Rüzgâr ne kadar sert eserse essin üzerine,
Bir umut sakla yine yarının cebine.
Bir çocuğun gülüşüne ilişsin gözlerin,
Bir yabancının hüznünü duyabilsin sözlerin.
Dünyayı değiştirmek bazen küçücük bir iyilik,
Bir gönülde yeşeren tarifsiz bir dirilik.
Şefkat çoğaldıkça hafifler insanın yükü,
Bir tebessüm aydınlatır en uzun geceyi.
Ve yarın, henüz yazılmamış bembeyaz bir sayfa,
Korkmadan dokun ona, sevgiyle ve inançla.
Bugünden kalan izler seni eksiltmesin,
Geçmişin gölgeleri geleceğini örtmesin.
Güçle değil yalnız, umutla da yürü ileri,
Çünkü ışık, ona inanan kalpte büyütür kendini.
