Şiir: Şahlanışın Altın Tahtı

Tür: Lirik ve Epik (Coşku-Heyecan ve Kahramanlık) Şiiri

Tema: Yeniden uyanış, coşkulu bir diriliş, hürriyet ve geleceğe inanç. Şiirim, asırlardır süren bir durgunluktan veya ezilmişlikten kurtulup; doğanın, göğün ve insanın adeta topyekûn bir şahlanışla kaderine el koymasını, yeni ve görkemli bir dönemin başlangıcını işliyor.

ŞAHLANIŞIN ALTIN TAHTI

Kapanın kapılar, hürriyet deryası coştu bu dem.

Gök kubbe yankıda, felekler durdu divana;

Zamanın sarnıcında eridi kederle gam,

Bir nur tufanı indi ufuktan şu cihana.

Yıldızlar tuğ çekiyor, aylar bayrak kuşanmış,

Dağlar sinesini açmış bu şanlı düğüne;

Yıllardır uykularda kördüğüm olan inanç.

Bugün güneşten fışkırıp erdi kendi gününe!

Ufuklar eriyor sanki sönmez bir korla.

Her zerre bir nefer gibi katıldı bu kervana;

Asırlık uykusundan uyandı toprak, zorla.

Yeni bir destan yazılır şimdi her zamana.

Yediveren güller açar toprağın bağrından.

Gökten rahmet yağar gibi dökülür umutlar;

Korkular silinip gitti kalbin en derininden,

Geleceğe yürüyor şanla bu ulu adımlar.

Ey şafak, gözlerindeki o muazzam ateşi yak.

Cihan titresin uykudan, cihan dursun ayakta!

Yürüyoruz zamansız ufuklara başı dik.

Kaderin sancağı var şimdi kudretli omuzlarda!